Kompensata przewidziana projektem z dnia 27 stycznia 2025 roku ustawy o państwowej kompensacie dla ofiar umyślnych czynów zabronionych popełnionych z użyciem przemocy, jest nowym i niezbędnym elementem wymiaru sprawiedliwości. Daje on możliwość sprawnego i godnego powrotu do normalności osobom dotkniętym umyślnym czynem zabronionym popełnionym z użyciem przemocy. Kompensata zapewnia środki finansowe na niezbędną pomoc, adekwatną do aktualnych oraz przyszłych potrzeb ofiary. Niweluje konieczność oczekiwania na zakończenie się niekiedy wieloletnich postępowań sądowych i umożliwia niezwłoczne uzyskanie środków finansowych na tak ważną i potrzebną pomoc jakiej wymagają ofiary.

Znaczącą zmianą w ustawie jest uwzględnienie dzieci jako beneficjentów, co stanowi kolejny istotny krok w budowaniu ich podmiotowości. Dzieci jako osoby niedoświadczone i nie potrafiące do końca odróżnić dobra od zła, są w znaczny sposób narażone na przemoc, a w szczególności tą ze strony osób dorosłych. Małoletni często bezkrytycznie ufają dorosłym akceptując ich zachowania jako właściwe, mimo że stanowią formę przemocy. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż przemoc ta przybiera różne formy m.in. przemocy fizycznej, psychicznej czy finansowej. Najczęściej dzieci narażone są na przemoc fizyczną w postaci bicia, czy psychiczną poprzez niedocenienie, naśmiewanie czy deprecjonowanie.

Z uwagi na powyższe małoletni zostali uznani za grupę szczególnie ważną, a ich cierpienie związane z popełnieniem na ich szkodę czynu zabronionego z użyciem przemocy zostało postawione na równi z cierpieniem jakiego doznają osoby będące ofiarami czynu zabronionego popełnionego ze szczególnym okrucieństwem.

Takie skategoryzowanie małoletnich podyktowane było uznaniem dzieci jako jednostki wyjątkowo wrażliwej, która narażona na przemoc doznaje nieodwracalnych strat, mogących mieć znaczenie w życiu dorosłym. Powyższe skutkowało przyznaniem małoletnim kompensaty w większej wysokości tj. aż sześćdziesięciokrotności minimalnego wynagrodzenia.

Kompensata winna wywrzeć w małoletnich poczucie, iż każdy z nich jest ważny i zasługuje na wszelką pomoc w chwili, w której tego faktycznie potrzebuje. Nadto ma prawo do uzyskania natychmiastowej, niezbędnej i specjalistycznej opieki, niezależnie od sytuacji finansowej rodziców czy opiekunów.

Karol Brzeziński – adwokat, z pasją prowadzący własną kancelarie adwokacką. Specjalizujący się w prawie karnym. Współpracuje z Biurem Rzecznika Praw Dziecka gdzie ma okazję bronić praw najmłodszych, ale także angażować się w działania na rzecz poprawy systemu ochrony dzieci. Jego zainteresowania obejmują również legislację jak i edukację społeczeństwa obywatelskiego, co sprawia, że aktywnie uczestniczy w inicjatywach mających na celu zwiększenie świadomości prawnej wśród obywateli. W pracy kieruje się zasadami etyki zawodowej i dbałości o dobro klienta,  także stara się być głosem, tych którzy potrzebują wsparcia w walce o swoje prawa.